گاهی اوقات، دیوارها حرف میزنند؛ اما گاهی دیوارها رازهایی را برای نیم قرن در سکوت نگه میدارند تا دستی هنرمند بیاید و پرده از چهرهشان بردارد. عمارت ارثیه، دقیقاً همان رازی است که فاش شد.
تصور کنید وارد خانهای میشوید که همه فکر میکردند یک ویلای متروکه و معمولی از دوران پهلوی است. اما وقتی معماران شروع به تراشیدن دیوارهای گچی کردند، ناگهان آجرهای قجری، طاقهای ضربی و روح یک خانه ۱۰۰ ساله از زیر خاکستر بیرون آمد. اینجا داستانِ «تولد دوباره» است. داستان خانهای که ۴۰ سال زیر یک نقاب زندگی کرد و حالا به یکی از زیباترین کافه-رستورانهای ایران تبدیل شده است.
در سفر به قزوین، بازدید از عمارت ارثیه فقط غذا خوردن نیست؛ قدم زدن در یک «گالری معماری زنده» است.
وقتی سرمایهگذاران این خانه نیمهمتروکه را خریدند، تصور میکردند با یک ساختمان دوره پهلوی طرف هستند. اما تیم طراحی و مرمت، حین بررسی اسناد و لایهبرداری دیوارها، با شگفتی متوجه شدند که “هویت اصلی” این خانه چیز دیگری است.
این خانه در واقع متعلق به اواخر دوره قاجار بود که به دلایل نامعلومی، صاحبان قبلی تصمیم گرفته بودند تمام زیباییها و تزئینات قجری آن را زیر لایهای ضخیم از گچ و نازککاریهای مدرن پنهان کنند. انگار که خانه لباس مبدل پوشیده بود! تصمیم تیم مرمت (به معماری علی موذنی) این شد: نقاب را برداریم. آنها با ظرافت تمام، الحاقات ۵۰ سال اخیر را حذف کردند تا آجرها و نقشهای اصلی دوباره نفس بکشند.
در بازسازی عمارت ارثیه، هیچ چیز تصادفی نیست. هر گوشه از این رستوران، راوی یک داستان هوشمندانه است که کاربری مدرن را در دلِ کالبد قدیمی جای داده است:
بار (کافه) در مطبخ قدیمی: جایی که امروز باریستا برایتان قهوه دم میکند، روزگاری مطبخ (آشپزخانه) خانه بوده است. جالبتر اینکه “کانتر بار” دقیقاً روی دیواری ساخته شده که تخریب شده بود و حالا آویزهایی بالای آن نصب کردهاند تا ردپای دیوار گمشده را نشان دهند.
موتورخانه در آبانبار: آبانبار قدیمی و متروک خانه، حالا قلب تپنده تاسیسات شده است تا گرمایش و سرمایش مطبوع شما را تامین کند.
آشپزخانه در خنکای زیرزمین: آشپزخانه رستوران به زیرزمین منتقل شده؛ جایی که سه هواکش قدیمی داشت. معماران با قرار دادن سانتریفیوژ در این هواکشها، سیستم تهویه سنتی را مدرن و احیا کردهاند.
احیای هشتی: ورودی خانه (هشتی) که تقریباً از بین رفته بود، دوباره بر اساس شواهد باقیمانده بازسازی شد تا ورود شما به رستوران، با همان آداب و رسوم ایرانی باشد.
یکی از جذابترین ویژگیهای ارثیه این است که سعی نکرده همه چیز را “نو” و “بینقص” نشان دهد.
زیبایی در نقص: در بخش VIP، یکی از دیوارها به همان شکل نیمهتخریبشده حفظ شده است تا مثل یک مجسمه دکوراتیو، گذر زمان و زخمهای بنا را نشان دهد.
باغچه روی دیوار: در حرکتی خلاقانه، روی شالوده یکی از دیوارهای تخریبشده، باغچهای از گلها کاشته شده تا زندگی از دل ویرانی بروید.
درختان میوهده: در حیاط باصفای مجموعه، درختان انار و انجیر کهنسالی را میبینید که سالها شاهد خاموشی این خانه بودهاند و هنوز هم با سخاوت میوه میدهند.
عمارت ارثیه در منطقهای قرار دارد که این بنا یکی از آخرین بازماندگان معماری قجری در آن است.
آدرس: قزوین، خیابان دارایی رو به روى درب دارایی پلاک٣٧
ساعت کاری: ۸:۳۰ تا ۱۷
رزرو: به دلیل فضای خاص و تقاضای بالا، خصوصاً در روزهای تعطیل، رزرو میز الزامی است.