حسینیه امینی‌ها از بیرون دیواری ساده و آجری دارد، اما همین که پا به اندرونی می‌گذارید، شکوه آن شما را مبهوت می‌کند. شاهکار اصلی این خانه، سه تالار بزرگ است که در امتداد هم قرار گرفته‌اند:

• ارسی‌های غول‌پیکر: این سه تالار توسط “ارسی‌ها” (پنجره‌های چوبی بالارو) از هم جدا می‌شوند. وقتی مراسمی برگزار می‌شود، این ارسی‌ها را بالا می‌کشند و سه تالار تبدیل به یک سالن عظیم و یکپارچه می‌شود. شیشه‌های رنگی این پنجره‌ها وقتی نور خورشید به آن‌ها می‌تابد، فرشی از نورهای قرمز، سبز و زرد را روی قالی‌های دستباف پهن می‌کنند.

• سقف‌های خیره‌کننده: سرتان را که بالا بگیرید، هنری را می‌بینید که نظیر ندارد. سقف تالار میانی با آینه‌کاری‌های ظریف، گچ‌بری‌های استادانه و نقاشی‌های روی چوب تزئین شده است. چلچراغ‌های قدیمی و کریستالی که از سقف آویزان هستند، شکوه فضا را دوچندان کرده‌اند.

• فرش‌های آنتیک: کف تالارها با فرش‌های دستباف قرمز لاکی و عتیقه پوشیده شده که همخوانی عجیبی با فضای گرم خانه دارد.